امروزه منابع عظيم آبي ،‌ علاوه بر تامين بخشي از نياز غذائي كشور هاي پيشرفته ،از نظر اقتصادي و سياسي نيز اهميت ويژه اي يافته است . كشور پهناور ايران با حدودد 2792 كيلومتر مرز آبي در جنوب وشمال جزء معدود كشورهائي است كه از اين نعمت سرشار الهي برخوردار است شناسایی و پراکنش میگوهای اقتصادی خلیج فارس  در سه استان هرمزگان ، بوشهر و خوزستان مورد بررسی قرار گرفته است . از 12 گونه میگو شناسائی شده در آبهای خلیج فارس 4 گونه آن دارای میزان صید بالایی هستند.منطقه صید میگو در استان هرمزگان شامل مناطق شرقی ، مرکزی و غربی جاسک ، سیریک تا طولا در شمال جزیره قشم می باشدو سالانه حدود 1500 تا 2000 تن از آن برداشت مي گردد.گونه غالب میگو در استان هرمزگان میگوی موزی است که حدود 70 درصد از کل صید میگوی استان را شامل می شود. ميگوي سر تیز از نظر تجاري در رده دوم اهمیت قرار دارد و 30 درصد صید را تشکیل می دهد. گونه غالب در بوشهر میگوی ببری سبز می باشد. و 80 درصد صید را تشکیل می دهد و  از اهمیت اقتصادی زیادی برخوردار است و در منطقه مطاف ودیر در جنوب استان بیشتر مشاهده می شود. گونه غالب در خوزستان را میگوی سرتیز و میگوی خنجری تشکیل می دهندودر تمام آبهای استان خوزستان اعم از صیدگاه های غربی (لیفه – بوسیف)، صیدگاه های شرقی( بحرکان) ، خوریات منطقه ماهشهر – بندر امام یافت می شوند.مدت زمان صید میگو در ایران در هر استان متفاوت بوده اما حدوداً 45 روز طول می کشد. فصل صيد ميگو نیز در مناطق مختلف خليج فارس متفاوت است. در استان بوشهراز نیمه دوم مرداد تا اواخر شهریور و در استان هرمزگان از نیمه دوم مهر تا اوایل آذر است و دراستان خوزستان بدلیل اینکه زیستگاه میگوی ببری سبز در جنوب آن و در شمال استان بوشهر است ، نیمه دوم مرداد و در مورد میگوی سرتیز و خنجری فصل پائیز به عنوان فصول صید در نظر گرفته شده اند. صید میگو به وسیله تور ترال انجام می گیرد.

میگو از بی مهرگان سخت پوست است که دارای اندازه های مختلفی است  . ميگوها جانوراني خونسرد هستند كه مجموعه فعاليتهاي فيزيولوژيكي آنها مطابق با محيط آبزي است. بطور كلي ميگوها در آب هاي كم عمق درياها بين اعماق27 تا 180 متري ودر خليج فارس بين اعماق 10 تا 15متري و اغلب اوقات در مناطقی که تحت تاثیر دلتاها ، مصبها (خوریات)و یا مردابها باشد و بستر آنها معمولاً گلی یا ترکیبی از شن و گلی که غنی از مواد آلی باشد، زندگی می کنند.علاوه بر این آنها بخشی از چرخه زندگی خود را کم و بیش در آبهای لب شور می گذرانند. بیش از 2500 گونه میگو در جهان شناخته شده است که از این تعداد فقط 300 گونه ارزش تجارتی دارند قسمت های مختلف بدن میگو از نظر وزنی شامل سر سینه با 36-49 درصد ، پوسته با 17-23 درصد و گوشت با41  -24 درصد از وزن کل بدن را تشکیل می دهد. میزان پروتئین گوشت میگو 23-18 درصد است.  میگو یکی از آبزیان مهم اقتصادی در آبهای جنوب کشور است .تاكنون بيش از 12نوع ميگو در آبهاي خليج فارس صيد و شناسائي شده است  که فقط چند گونه ی آن در سطح تجاری بهره برداری می شود و مابقی به علت کم بودن ذخائرو یا ریز بودن جثه از اهمیت اقتصادی چندانی برخوردار نیستند هرچند ذخائر این آبزی نسبت به ذخائر ماهیان کمترمی باشد اما از لحاظ ارزش اقتصادی مهم تر است . اهمیت میگو در اقتصاد شیلاتی کشور به حدی است که هر چند درصد کمی از فرآورده های شیلاتی را تشکیل می دهد اما میزان ارزآوری آن قابل توجه می باشد.